Opa en oma hebben hun kleindochter nooit ontmoet

Jacky Nobels - Rebecca Bout Fotografie

Schoonmoeders.. in tegenstelling tot schoonvaders lijkt iedereen er problemen mee te hebben. Waarom? Ik heb er allerlei ideeën over. Maar daar gaat het nu niet om, ik wil vertellen over mijn schoonmoeder. Waar ik, heel verrassend, ook problemen mee had. Wat niet veel mensen weten is dat mijn schoonouders ons kindje nog nooit hebben ontmoet en ik vind het niet meer nodig om daar geheimzinnig over te doen.

Vanaf het moment dat ik haar ken, gaat ze lijnrecht tegen mij in. Als ik zwart zeg, zegt zij wit. Als ik zeg dat mij woensdag uit komt, zegt zij dat haar donderdag beter uit komt (omdat ze weet dat ik donderdag niet kan). Als mijn vriend, inmiddels man, even naar de wc is. Worden er boekjes open gedaan over avontuurtjes met vrouwen in het verleden en worden zijn exen de hemel in geprezen. Commentaar geven op mijn ouders én mijn opvoeding staat ook standaard op het programma, maar wel sugarcoated, zodat haar zoon het niet door heeft en later zou zeggen ‘ach ze bedoelt het goed’.

Want het gaat er bij hem thuis heel anders aan toe dan bij mij thuis. Zijn opvoeding is het complete tegenovergestelde dan dat van mij. Mijn ouders zijn heel vrij en relaxed. Alles mag en we hebben een hele goede band met elkaar. Bij hem zijn de banden oppervlakkig en gelden er strenge regels: om 18:00 uur aan tafel, verplicht de tafel samen afruimen waarna vervolgens met zijn allen op de bank tv gekeken moet worden. Helemaal niet erg, ieder zijn ding en ik probeer mij er voor open te stellen. Maar als je je al niet welkom voelt én ook nog eens je stinkende best moet doen om je open te stellen. Nee daar heb ik na 5 jaar proberen de energie niet meer voor.

Godzijdank is de tijd daar om samen te gaan wonen (lees: hij uit huis). Dan denk je er vanaf te zijn, het tegendeel is waar helaas. In de beslissing wat voor huis het gaat worden, de prijs van het huis, de locatie en de inrichting, probeert zij haar zin door te duwen door in te spelen op haar zoon als ik er niet bij ben.

Eenmaal samen wonend, heeft zij steeds sterker het gevoel geen controle meer te hebben over haar zoon en begint het ‘bewerken’ van haar zoon toe te nemen, tot grote verbazing van mij. Als zij op bezoek is? Oh wee als ik er niet bij ben! Ben ik boodschappen doen of lig ik futloos in bed? Dan gaan schoonpa en schoonma kwaad naar huis. De keukenkasten, slaapkamer en badkamer zijn haar eigendom want ze wandelt hier schaamteloos doorheen. Zit je op dat moment de wc of sta je in je string? Ach we zijn toch familie, doe niet zo moeilijk. Zegt hij een afspraak met pa en ma af? Dan is de vraag niet of hij een kwaad berichtje krijgt, maar wanneer. Met de boodschap dat ik een spelletje aan het spelen ben en hem en zijn ouders uit elkaar probeer te drijven.

Ook tijdens mijn zwangerschap blijven de beschuldigingen doorkomen. Manieren om haar zoon te kunnen beïnvloeden haar kant te kiezen wordt een fulltime ding voor haar: wisselende tactieken worden gebruikt en diverse middelen worden er ingezet. Familieleden, vrienden en kennissen, overal word ik met de nek aangekeken of er juist op aangesproken. Wat voor plannetje heeft ze nu weer in petto voor ons?

Terwijl wij gewoon heerlijk ons leven leiden met zijn tweetjes en mijn dikke buik, levert het me enorm veel stress op als er weer een actie van die kant komt. En stress tijdens de zwangerschap… en no go voor mij. Dus ik verbreek tijdelijk het contact, het is tijd om de focus te leggen op mijn zwangerschap en te genieten. Ik app haar dat als het kindje er is, ze het kindje altijd mogen zien. Maar ze mogen nooit alleen met ons kindje zijn, ik vertrouw ze gewoon niet. Niet zo gek toch? Mijn man staat ook helemaal achter deze beslissing.

Haar reactie hierop? Dat ik een slechte moeder ga worden en dat ze zich enorm zorgen maakt om haar zoon en zijn kind. Je begrijpt dat dit de druppel voor mij is en ik definitief het contact verbreek. Dus ook het contact tussen ons kindje en opa en oma. Mijn man vind het jammer, maar staat achter mijn keuze. Hij blijft zijn moeder af en toe nog zien, op een neutrale plek dat wel. Want contact met zijn vader en broertje is er inmiddels ook niet meer.

Eerlijk? Ik voel me verlost en vrij. Ons kindje is inmiddels 10 maanden en ik krijg wel eens een opmerking dat je je kindje het contact met opa en oma nooit mag en kan ontzeggen en dat het nou eenmaal familie is. Je hebt geen keus, mondje dicht en je eroverheen zetten.

Ze heeft één opa en oma en geloof me, die tellen voor 10 opa’s en oma’s. Wat voor boodschap geven wij ons kindje mee als ik naar hen toe blijf gaan? Dat het oké is om je belachelijk te laten maken, niet voor jezelf op te komen en zogenaamd gezellig met zijn allen koffie te drinken terwijl de sfeer van een kilometer afstand om te snijden is?

Nee, dat is niet een boodschap die wij willen meegeven aan ons kindje. Wat ik eigenlijk met bovenstaande wil zeggen is dat je ALTIJD keus hebt. Je bepaalt zelf hoe je je leven invult en aan wie je energie besteedt.

Nu ben ik heel benieuwd naar jullie mening. Contact verbreken met je schoonouders not done? Of juist wel? Misschien hebben jullie wel iets soortgelijks meegemaakt?

Beeld: Rebecca Bout Fotografie




10 Comments

Mariëlle mei 30, 2019 at 5:49 pm

Ik begrijp je heel goed, hier ook een aparte relatie met mijn schoonouders en er gebeurde altijd rare dingen. Zolang ik niet zwanger was gaf mij dit al stress en kon ik er niet zo goed mee omgaan. Tijdens mijn zwangerschap was ik er helemaal klaar mee en had ik ook besloten om mijn dochter haar sowieso nooit alleen te laten. Nu onze dochter er is hebben wij het contact ook zodanig “verbroken” dat we elkaar alleen nog met verjaardagen bij familie zien en verder hoeft het van mij niet. Genoeg familie om ons heen en wij hebben beide onze opa’s en oma’s nog die ook voor onze dochter ook zie als opa en oma.

Reply
Jacky mei 30, 2019 at 7:15 pm

Jeetje dit is bijna hetzelfde verhaal als mij, wat heftig voor jullie. Dappere keuze ❤️

Reply
Niki juni 1, 2019 at 5:06 pm

Heel dapper dat je het contact hebt verbroken! Wees goed voor jezelf dan kun je dat ook voor andere zijn, en niet andersom.

ik ben een alleenstaande moeder met een zoontje van 7. Toen ik erachter kwam waren wij al uit elkaar. maar hij moest en zou voor zijn kind zorgen het erkenen enzovoorts. helaas is er niks gebeurd. Ook niet door zijn ouders. die mij nu na 7 jaar nog zouden terug bellen. zelfs uit het dorp verhuisd zijn omdat ze hier niks hadden (hallo een prachtige kleinzoon, ach is maar een kleinigheidje). de moeder van mijn ex schoonvader woonde 4 deuren verder dan mijn moeder. als ze daar op bezoek kwamen en mees was op het pleintje aan het spelen, draaide ze gewoon hun hoofd weg. (Hoe dan?!)
na 4 jaar achter mn ex zijn broek aangezeten te hebben. heb ik de keuze bij hem gelaten. als die contact wilde hebben moest hij er zelfs iets aan doen. helaas 3 jaar later nog steeds niks. Jammer voor mijn zoon zal ik het altijd vinden. Maar voor mij nu een hoop zorgen minder.. Besloten dat hij nooit maar dan ook nooit contact mag krijgen met zijn opa en oma. Ook al heb je een hekel aan mij of wat dan ook, een kind de rug toekeren doe je niet. Als mijn ex contact wil is dat als mees dat wilt en niet eerder.

Reply
Jacky juni 3, 2019 at 8:43 pm

Pff jeetje dat is wel een heel erg verhaal. Wat verdrietig voor je zoontje ook. Maar als die mensen geen interesse hebben, kunnen ze maar beter uit jullie leven zijn. Goede keuze hoor!

Reply
Susan mei 30, 2019 at 10:14 pm

Herkenbaar en zo waar. Hier een soort gelijke situatie met mijn schoonmoeder. “drankprobeem” wat ze zelf niet als een probleem ziet helaas. Daarom hebben wij destijds duidelijk aangegeven dat ze altijd ons zoontje mag zien maar we niet willen dat ze alleen met hem is of op komt te passen. Dit vond ze maar belachelijk en sindsdien is ze boos en hebben we sopradisch nog contact.

Reply
Jacky mei 31, 2019 at 5:27 pm

Ooo een drankprobleem is idd echt heel heftig. Snap heel goed dat je dan niet wilt dat ze alleen met jullie kindje is!

Reply
Anne mei 31, 2019 at 3:53 pm

Wauw wat een herkenbaar verhaal. Ik vind dat je een goede keuze hebt gemaakt door het contact te verbreken. Voor jezelf (en je kind) kiezen is af en toe noodzakelijk!
Wij hebben ook het contact verbroken om soortgelijke redenen. Gelukkig komt mijn schoonvader nog wel op bezoek. Het “probleem” ligt hier alleen bij mijn schoonmoeder. Zij wil er niet over praten en het niet goedmaken… haar verlies! En wat je zegt, mijn ouders tellen ook voor 10!

Reply
Jacky mei 31, 2019 at 5:28 pm

Dankje voor je berichtje 😘 helaas jullie ook al een soortgelijk verhaal. Je hoort het zoveel! Het probleem ligt idd vaak alleen bij de schoonmoeder, gek he. Gelukkig hebben jullie nog wel contact met je schoonvader

Reply
S b v r juni 11, 2019 at 9:25 am

Zo herkenbaar. Alleen netrokken onze.schoonoiders ons juist niet maar negeerden ons altijd. Feestjes familie aangelegenheden enz werden we nooit uitgenodigd. Na tig keer kwetsen en 2 kansen is t aju

Reply
Jacky juni 12, 2019 at 5:49 pm

Wat heftig zeg!

Reply
Geef een reactie

Your e-mail will not be published. All required Fields are marked

Close